நம்மையும் நம் எஜமானையும் அறிந்துகொள்வோம்

நம்மையும் நம் எஜமானையும் அறிந்துகொள்வோம்

ஆன்மீக வாழ்வு என்பது ஏதோ சில புத்தகங்களைப் படிப்பது மட்டுமல்ல, அது நம் இதயத்தில் ஏற்படும் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றம். அந்த மாற்றத்தைப் பற்றிச் சற்று விரிவாகக் காண்போம்.

யார் அந்த எஜமான்?
உண்மையில் இந்த உலகத்தில் எஜமான் என்பது பகவான் கிருஷ்ணர் மட்டுமே. நாம் அனைவரும் அவருடைய ஆணையை நிறைவேற்றும் சேவகர்கள். ஒரு உண்மையான சேவகனுக்குத் தனது எஜமானின் விருப்பத்தைத் தவிர வேறு ஆசைகள் இருக்காது. இதைத்தான் ‘நிராசை’ (எதிர்பார்ப்பற்ற நிலை) மற்றும் ‘நிர்மமா’ (இது என்னுடையது அல்ல என்ற எண்ணம்) என்று சொல்கிறோம். “என்னிடம் இருக்கும் திறமை, நான் செய்யும் வேலை – இது எதுவுமே எனக்குச் சொந்தமில்லை, எல்லாம் என் எஜமானுக்குச் சொந்தம். நான் அவர் கையில் இருக்கும் ஒரு கருவி (நிமித்த மாத்ரம்) மட்டுமே” என்று உணருவதே பக்தித் தொண்டின் பயிற்சி.

கடமையை அன்பாக மாற்றுங்கள்
“நான் கிருஷ்ணரின் சேவகன்” என்று சொல்வது ஒரு கருத்து (Concept). ஆனால், அந்த உணர்வு வெறும் மூளையோடு நின்றுவிடாமல், நம் இதயத்தைத் தொட வேண்டும். இதைத்தான் ‘ஆன்மீக உணர்ச்சி’ (Spiritual emotion) என்கிறோம். கிருஷ்ணருக்குப் பணிவிடை செய்யும்போது, “அவர் என்னைப் பார்த்துக் கொள்வார், என் வாழ்வு அவருக்கானது” என்ற நிம்மதி பிறக்கும். இந்த எண்ணம் வர வர, நமக்காக நாம் கவலைப்படுவதை நிறுத்திவிடுவோம். பிரபுபாதரின் புத்தகங்களைப் படிக்கும்போது, அந்த வரிகள் வெறும் எழுத்துக்களாகத் தெரியாமல் நம் வாழ்வோடு பேசுவதை நாம் உணர முடியும்.

ஆன்மீக உணர்வற்ற நிலை (Insensitivity)
சில நேரங்களில் நமக்கு பாகவதம் படிக்கவோ, ஆன்மீக விஷயங்களைக் கேட்கவோ ஆர்வம் இருக்காது. இது ஏன் தெரியுமா? சர்க்கரை நோய் (Diabetes) உள்ளவர்களுக்கு ரத்த ஓட்டம் சரியாக இருக்காது, அதனால் காலில் முள் குத்தினாலும் அவர்களுக்குத் தெரியாது. அதேபோலத்தான், ஆன்மீகப் புரிதல் இல்லாதபோது நம் ஆத்மா மரத்துப் போய்விடுகிறது. பிரபுபாதரின் பொன்னொளிகளில் இருக்கும் ஆழமான சுவையை நம்மால் உணர முடிவதில்லை. நமக்குள் இருக்கும் அந்த ‘ஆன்மீக அறிவை’ தட்டி எழுப்ப வேண்டியது அவசியம்.

படிப் படியான தீர்வு
நேரடியாகப் புத்தகங்களைப் படிக்க ஆர்வம் வராதவர்களுக்கு நம் ஆச்சாரியார்கள் எளிய வழிகளைக் காட்டியிருக்கிறார்கள்:
1. பிரசாதம்: முதலில் பகவானுக்குப் படைத்த உணவை (பிரசாதம்) மரியாதையோடு உண்ணுங்கள். அது நம் மனதைத் தூய்மைப்படுத்தும்.
2. நாம சங்கீர்த்தனம்: ஹரே கிருஷ்ண மந்திரத்தை மனதாரச் சொல்லுங்கள். பகவானின் நாமத்திற்கும் அவருக்கும் வித்தியாசமில்லை. நீங்கள் சரியாக ஜபம் செய்யும்போது, தானாகவே உங்களுக்குப் பாகவதத்தின் மீதும், பிரபுபாதரின் கருத்துக்களின் மீதும் ஈர்ப்பு வரும்.
3. வாசிப்பு: அதன் பிறகு பகவத் கீதை, பாகவதம், சைதன்ய சரிதாம்ருதம் என ஆழமான கருத்துக்களைப் படிக்கும்போது அவை உங்கள் இதயத்தில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்.

முடிவுரை
லௌகிக புத்தி என்பது கணினி (Computer) போலச் செயல்படும். ஆனால் ஆன்மீக புத்தி என்பது உயிருள்ளது. பிரபுபாதரின் கருத்துக்கள் ‘உயிர்’ உள்ளவை. நீங்கள் ஹரே கிருஷ்ண மந்திரத்தை உச்சரித்து, அதோடு உங்களை இணைத்துக் கொள்ளும்போது, அந்த உயிருள்ள அறிவு உங்கள் சித்தத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி, உங்களை ஆன்மீக ரீதியாக விழிப்படையச் செய்யும்.

தொடர்ந்து ஜபம் செய்வோம், கிருஷ்ணரின் சேவகர்களாக நம் வாழ்வை இனிமையாக்குவோம்.

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே
ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே

Ask A Question

No questions yet. Why don’t you Ask A Question?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *