பகவத் கீதையின் 13-வது அத்தியாயத்தில், அறிவு (ஞானம்) என்றால் என்ன என்பதற்கு கிருஷ்ணர் 20 அம்சங்களைப் பட்டியலிடுகிறார். அதில் மிக முக்கியமானது சத்யம் (உண்மை பேசுதல்) மற்றும் அமானித்வம் (பணிவு).
பணிவுக்கும் அறிவுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?
பொதுவாக ஒரு மாணவன் கல்லூரியிலோ அல்லது பள்ளியிலோ நல்ல மதிப்பெண் எடுத்தால், அவர் மிகுந்த அறிவாளி என்று நாம் நினைக்கிறோம். அங்கு தேர்வுத் தாளை திருத்துபவர் அந்த மாணவன் எவ்வளவு உண்மையானவன், எவ்வளவு பணிவானவன் என்று பார்ப்பதில்லை. அப்படியானால், கிருஷ்ணர் ஏன் பணிவையும் உண்மையையும் ‘அறிவு’ என்று கூறுகிறார்?
இங்கு நாம் ஒரு விஷயத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். கிருஷ்ணர் பேசுவது தற்காலிகமான இந்த உலக அறிவைப் (Material Knowledge) பற்றி அல்ல.
வித்யை vs அவித்யை
நமது பள்ளிகளில் நாம் கற்கும் இயற்பியல், வேதியியல், உயிரியல், பொறியியல் போன்ற அனைத்தும் ஜடப் பொருட்களைப் பற்றியது. சாஸ்திரங்களின்படி, இவை உண்மையான அறிவு அல்ல, இவை ‘அவித்யை’. ஏன்? ஏனென்றால், இந்த ஜட உலகம் அழியக்கூடியது.
உதாரணமாக, ஒரு பொருள் 10 நிமிடம் மட்டுமே இருக்கும் என்றால், அதைப் பற்றி பல ஆண்டுகள் ஆராய்ச்சி செய்வதால் என்ன லாபம்? 10 நிமிடம் கழித்து அந்தப் பொருளே இருக்காது. அதேபோல், நமது சூரிய குடும்பம், பூமி, நம் உடல் என அனைத்தும் ஒரு நாள் அழியப்போகின்றன. அழியக்கூடிய ஒன்றைப் பற்றி படிப்பது எப்படி உண்மையான அறிவாகும்? எதற்கும் மாற்றமில்லாத, அழிவில்லாத அந்தப் பரம்பொருளைப் பற்றி அறிவதே உண்மையான அறிவு — அதுவே ‘வித்யை’.
உண்மை பேச தகுதி வேண்டாமா?
உலகக் கல்வியைப் பெற எப்படி நுழைவுத் தேர்வு, பணம் போன்ற தகுதிகள் தேவையோ, அதேபோல் ஆன்மீக அறிவைப் பெறவும் தகுதிகள் தேவை. அதில் மிக முக்கியமானது ‘உண்மை பேசுதல்’ மற்றும் ‘பணிவு’. நீங்கள் நேர்மையற்றவராக இருந்தால், பகவத் கீதையை எத்தனை முறை வாசித்தாலும் அதன் உண்மையான சாரம் உங்கள் இதயத்தில் தங்காது.
உண்மை பேசுவதில் இருக்கும் நிலைகள்:
உண்மை பேசுவது என்பது சூழலுக்கு ஏற்ப மாறுபடும். சாஸ்திரங்கள் இதில் சில விலக்குகளை அளிக்கின்றன:
1. வியாபாரிகள்: ஒரு வியாபாரி எப்போதும் “நான் வாங்கிய விலையிலேயே கொடுக்கிறேன்” என்று சொன்னால், அவர் குடும்பம் நடத்த முடியாது. வாடிக்கையாளரைத் திருப்திப்படுத்த அவர் சொல்லும் சில சிறிய பொய்கள் அனுமதிக்கப்படுகின்றன.
2. நாட்டை காப்பவர்கள்: ஒரு ராணுவ வீரரோ அல்லது நாட்டின் தலைவரோ எதிரி நாட்டிடம் சென்று “நான் உண்மையைத்தான் பேசுவேன்” என்று நாட்டின் ரகசியங்களைக் கூறினால், அவர் துரோகி என்று கருதப்படுவார். நாட்டு நலனுக்காக சில உண்மைகளை மறைப்பது தவறல்ல.
3. ஆன்மீகவாதிகள் (பிராமணர்கள்): ஆனால், ஆன்மீகப் பாதையில் இருப்பவர்கள் எந்தச் சூழலிலும் பொய் சொல்லக்கூடாது. எதிரியே வந்து கேட்டாலும் அவர்கள் உண்மையையே பேச வேண்டும். இதுவே மிக உயர்ந்த நிலை.
உண்மையான நேர்மை என்றால் என்ன? (The Highest Honesty)
ஆன்மீகத் தளத்தில், நேர்மை என்பதற்கு ஒரு ஆழமான அர்த்தம் உண்டு. ஒரு மேஜை மேல் ஒரு செல்போன் இருக்கிறது. அதை நான் எடுத்துக்கொண்டு, “இது என்னுடையது” என்று சொன்னால் அது திருட்டு, அதாவது பொய். ஏனென்றால் அதன் உரிமையாளர் வேறு ஒருவர்.
அதேபோல், இந்த உலகம், இந்த உடல், நமது அறிவு என அனைத்தும் கிருஷ்ணரால் படைக்கப்பட்டவை. “இந்த உடல் என்னுடையது, இந்த சொத்து என்னுடையது, இந்த நாடு என்னுடையது” என்று நாம் உரிமை கொண்டாடுவதுதான் மிகப்பெரிய பொய். ஏனென்றால், இதில் எதையும் நாம் படைக்கவில்லை.
- கர்ம யோகி: “பலன்கள் எனக்குச் சொந்தமானவை அல்ல” என்று உணர்கிறான்.
- ஞான யோகி: “இந்த உலகம் எனக்கல்ல” என்று அனைத்தையும் துறக்கிறான்.
- அஷ்டாங்க யோகி: “கடவுள் என் இதயத்தில் இருக்கிறார்” என்று தியானிக்கிறான்.
- பக்தி யோகி: “நானும், என்னிடம் உள்ள அனைத்தும் கிருஷ்ணருக்குச் சொந்தமானவை” என்று உணர்ந்து, அவருக்குத் தொண்டு செய்கிறான். இதுவே மிக உயர்ந்த நேர்மை (Highest Honesty).
உண்மை பேசுவது என்பது வெறும் வார்த்தைகளில் மட்டுமல்ல, நம் உணர்விலும் இருக்க வேண்டும். “நான் கிருஷ்ணரின் நித்தியத் தொண்டன்; என்னிடம் உள்ள அனைத்தும் அவருக்கே சொந்தம்” என்கிற உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டு வாழ்வதே பகவத் கீதை காட்டும் உண்மையான நேர்மை. அத்தகைய நேர்மையோடு நாம் ஹரே கிருஷ்ண மகா மந்திரத்தை உச்சரிக்கும்போது, உண்மையான ஞானம் நமக்குள் தானாகவே மலரும்.
ஹரே கிருஷ்ண!
