நம்மில் பலருக்கு ஒரு சந்தேகம் உண்டு: “எல்லாமே ஏற்கனவே எழுதப்பட்ட விதிப்படிதான் நடக்கிறது என்றால், நாம் ஏன் முயற்சி செய்ய வேண்டும்? நான் கிருஷ்ண பக்தராவது கூட ஏற்கனவே விதியில் எழுதியிருக்குமா?”
இதற்கு மிக எளிமையான விளக்கம் இங்கே:
நீங்களும் உங்கள் உடலும் ஒன்றல்ல!
முதலில் நாம் ஒன்றை புரிந்துகொள்ள வேண்டும். நீங்கள் என்பது இந்த உடல் அல்ல; நீங்கள் ஒரு ஆத்மா. இந்த உடல், மனம், புத்தி எல்லாமே உங்களுக்கு வெளியே இருக்கும் சட்டைகள் போன்றது. ஒரு கார் ஓட்டுபவருக்கு கார் எப்படி வெளியே இருக்கிறதோ, அதுபோலத்தான் ஆத்மாவிற்கு இந்த உடலும் உலகமும். உங்கள் கடந்த கால கர்மாக்களின் அடிப்படையில், கிருஷ்ணரின் ‘காலம்’ (Time) என்னும் சக்தி, உங்களுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட உடல் மற்றும் சூழ்நிலையை வழங்குகிறது. இதைத்தான் நாம் ‘விதி’ என்கிறோம்.
மாடு கட்டப்பட்ட கயிறு: ஒரு உதாரணம்
விதியை ஒரு அழகான உதாரணம் மூலம் விளக்கலாம். ஒரு தென்னை மரத்தில் ஒரு பசு மாடு 100 அடி நீளமுள்ள கயிற்றால் கட்டப்பட்டிருக்கிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம். இப்போது அந்த மாட்டிற்கு எவ்வளவு சுதந்திரம் இருக்கிறது?
* அந்த 100 அடி வட்டத்திற்குள் அது எங்கே வேண்டுமானாலும் நடக்கலாம், படுக்கலாம், புல் மேயலாம். அதில் அதற்கு முழு சுதந்திரம் உண்டு.
* ஆனால், அந்த 100 அடியைத் தாண்டி வெளியே போக முயலும்போதுதான் கயிறு அதை இழுக்கும்.
நமது வாழ்க்கையும் அப்படித்தான். நாம் செய்த முந்தைய கர்மாக்கள் நமக்கு ஒரு 100 அடி கயிற்றை (விதியை) கொடுத்துள்ளது. அந்த எல்லைக்குள் நாம் எப்படிச் செயல்படுகிறோம் என்பது நம் கையில் (Free Will) உள்ளது.
நாயின் உதாரணம்: விலங்குகளுக்கும் சுதந்திரம் உண்டா?
ஒருமுறை நான் நடைப்பயிற்சி செய்யும்போது எனக்கு எதிரே ஒரு நாய் வந்தது. நான் அதற்கு வழிவிட இடது பக்கம் ஒதுங்கினேன், அந்த நாயும் அதே பக்கம் வந்தது. நான் வலது பக்கம் மாறினேன், அதுவும் வலது பக்கம் வந்தது. பாருங்கள்! ஒரு சாதாரண நாய்க்குக் கூட அந்த நொடியில் எந்தப் பக்கம் போக வேண்டும் என்று முடிவெடுக்கும் குட்டி சுதந்திரம் இருக்கிறது. அது ஒன்றும் ரோபோ கிடையாது. ஆத்மா இருக்கும் இடத்தில் ‘விருப்பம்’ (Willing) இருக்கும்.
இன்ப துன்பங்கள் மாறாதா?
உங்களுக்கு ஒரு கட்டி (Boil) வருகிறது என்று வைப்போம். அது உங்கள் கர்மாவினால் வந்த விதி. இப்போது நீங்கள் ஒரு மாத்திரை சாப்பிட்டால் வலி குறையும், குணமாவீர்கள். மாத்திரை சாப்பிடாமல் இருந்தால் வலி தொடரும். “அந்தக் கட்டி குணமாவதும் விதியா?” என்று கேட்டால், அந்த வழியின் மூலம் நீங்கள் அனுபவிக்க வேண்டிய துன்பம் எவ்வளவு என்பதுதான் விதியால் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. மாத்திரை சாப்பிட்டு ஒரு வழியை நீங்கள் தடுத்தாலும், அந்தத் துன்பத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற கணக்கு பாக்கி இருந்தால், அது வேறொரு ரூபத்தில் வரும். கடன் வாங்கினால் திருப்பித் தந்துதான் ஆக வேண்டும். அதுபோலத்தான் இன்ப துன்பங்களும்.
விதியை மாற்றுவது எப்படி?
விதி என்பது நாம் ஏற்கனவே பயன்படுத்திய ‘தவறான சுதந்திரத்தின்’ விளைவுதான். கடவுள் யாருக்கும் பாரபட்சம் காட்டுவதில்லை. ஒருவர் பிச்சைக்காரராக இருப்பதற்கும், ஒருவர் கோடீஸ்வரராக இருப்பதற்கும் கடவுள் காரணமல்ல; அவர்களின் கடந்த கால விருப்பங்களே காரணம்.
நமது சுதந்திரத்தை (Free Will) நாம் எப்படிப் பயன்படுத்துகிறோம் என்பதில்தான் சூட்சுமம் இருக்கிறது:
1. நீங்கள் ஒரு மதுக்கடைக்கும் நடக்கலாம்.
2. அதே கால்களைக் கொண்டு ஒரு கோயிலுக்கும் நடக்கலாம்.
இங்கேதான் ‘சத்சங்கம்’ (நல்லுணர்வுள்ளோர் சேர்க்கை) முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. ஒரு கம்ப்யூட்டருக்கு உணர்வுகள் கிடையாது, அதற்கு நாம் கொடுக்கும் கட்டளைப்படிதான் அது இயங்கும். ஆனால் ஆத்மாவாகிய நமக்கு உணர்வு உண்டு. நாம் யாருடன் சேருகிறோமோ, அந்தச் சேர்க்கை நமது எண்ணங்களை மாற்றும். நல்ல சேர்க்கை இருந்தால், நமது சுதந்திரத்தை ஸ்ரீ கிருஷ்ணருக்குத் தொண்டு செய்யப் பயன்படுத்துவோம்.
முழுமையான சுதந்திரம் என்பது கிருஷ்ணருக்கு மட்டுமே உண்டு. நமக்கோ எல்லைக்குட்பட்ட சுதந்திரம் மட்டுமே உள்ளது. இந்தச் சின்ன சுதந்திரத்தை நாம் “கிருஷ்ணா, நான் உன்னுடையவன்” என்று சொல்வதற்குப் பயன்படுத்தினால், அந்த மாயை எனும் கயிறு அவிழ்க்கப்படும். பகவானின் சேவையில் நம்மை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளும்போது, நாம் விதியையும் தாண்டி ஆன்மீக ஆனந்தத்தை அடைய முடியும்.
எனவே, “எல்லாம் விதிப்படி நடக்கும்” என்று சோம்பேறியாக உட்காராமல், இருக்கும் சுதந்திரத்தை வைத்து நல்ல கர்மாக்களைச் செய்வோம், ஹரே கிருஷ்ண மந்திரத்தை ஜபிப்போம்!
