கலி காலம் வளர வளர, மனிதர்களின் ஆயுட்காலம் குறைந்து கொண்டே வரும் என்று சாஸ்திரங்கள் கூறுகின்றன. ஆனால் நம்மிடம் உள்ள சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்தி, நாம் எப்படி ஒரு உயர்ந்த நிலையை அடைய முடியும் என்பதை பிரபுபாதர் இந்த உரையாடலில் விளக்குகிறார்.
குறையும் ஆயுளும், பெருகும் கர்வமும்
இன்றைய உலகில் நாம் நவீன வசதிகளில் முன்னேறிவிட்டதாகப் பெருமைப்படுகிறோம். ஆனால் மனித நாகரிகத்தின் உண்மையான அடையாளங்களான ஆயுள், கருணை, ஞாபக சக்தி போன்றவை நாளுக்கு நாள் குறைந்து கொண்டே வருகின்றன. சில நாடுகளில் இன்று 30 வயதே முதிர்ந்த வயதாகக் கருதப்படுகிறது. கலி காலத்தின் கொடுமையால் மனித ஆயுள் எதிர்காலத்தில் இன்னும் குறையக்கூடும். ஆனால் ஒரு உயிர் (ஆத்மா) ஒருபோதும் அழிந்து விடுவதில்லை. இந்த உடல் அழிந்தாலும், உயிர் மற்றொரு உடலையோ அல்லது மற்றொரு கிரகத்தையோ சென்றடைகிறது.
எங்கும் செல்லும் சுதந்திரம் (ஸர்வ-கத)
பகவத் கீதையில் ஆத்மாவை ‘ஸர்வ-கத’ (sarva-gata) என்று அழைக்கிறார்கள். இதற்கு “எங்கும் செல்லக்கூடியது” என்று பொருள். ஒரு பறவை வானத்தில் எங்கு வேண்டுமானாலும் பறப்பது போல, ஆத்மாவாகிய நாம் இந்த பிரபஞ்சத்தில் எந்தக் கிரகத்திற்கு வேண்டுமானாலும் செல்லலாம். ஏன், இந்த ஜட உலகத்தைத் தாண்டி பகவான் கிருஷ்ணரின் நித்யமான ஆன்மீக உலகிற்கும் செல்ல நமக்கு உரிமை உண்டு. ஆனால், அதற்கு நாம் ஒரு தகுதியை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.
உயர்ந்த இடத்திற்குச் செல்ல ‘விசா’ (Visa) தேவை!
எல்லோராலும் ஒரு நாட்டிலிருந்து மற்றொரு நாட்டிற்கு எளிதாகச் சென்றுவிட முடியாது. உதாரணமாக, நீங்கள் அமெரிக்காவிற்குச் சென்று குடியேற வேண்டும் என்றால், அந்நாட்டு அரசாங்கம் பல சோதனைகளைச் செய்து, சில தகுதிகள் இருந்தால் மட்டுமே உங்களுக்கு ‘விசா’ வழங்கும்.
அதுபோலவே, தேவர்கள் வாழும் உயர் கிரகங்களுக்குச் செல்ல வேண்டுமென்றால், ஒருவன் ‘சத்துவ குணத்தை’ (நற்குணங்களை) வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். சத்துவ குணம் என்பது வாய்மை, தூய்மை, புலனடக்கம் போன்ற தெய்வீகப் பண்புகளை உள்ளடக்கியது. நற்குணங்கள் இல்லாதவர்கள் உயர் கிரகங்களுக்குள் நுழைய அனுமதிக்கப்படுவதில்லை.
கிருஷ்ண உணர்வே கதி!
வெறுமனே ஒரு இடத்தைப் பிடித்துக் கொள்வதால் மட்டும் நாம் உயர்ந்தவர்களாக ஆக முடியாது. நம்முடைய குணங்களை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். இந்த கலி காலத்தில் சத்துவ குணத்தை வளர்த்துக்கொள்வது கடினமாக இருக்கலாம். ஆனால், பிரபுபாதர் நமக்களித்த ஹரே கிருஷ்ண மகா மந்திரத்தை ஜெபிப்பதன் மூலமும், கிருஷ்ண உணர்வில் நம் வாழ்வை அமைத்துக் கொள்வதன் மூலமும் நாம் மிக எளிதாகத் தூய்மை அடைய முடியும். இதன் மூலம் இந்த பிறவிப் பெருங்கடலைத் தாண்டி, நாம் அனைவரும் சேர வேண்டிய கிருஷ்ணரின் நிரந்தரமான திருநாட்டை (வைகுண்டத்தை) அடைய முடியும்.
ஹரே கிருஷ்ணா!
